Begeleiding van mens tot mens


Jij mag er zijn!


Volwassen KOPP

Opgroeien in een gezin met een psychisch zieke ouder kan erg belastend zijn. Als kind leef je voortdurend in een onstabiele stressvolle omgeving. Je wordt regelmatig geconfronteerd met wisselend gedrag van ouders dat je niet begrijpt. Of je maakt gebeurtenissen mee die je als kind emotioneel gezien nog niet kunt verwerken. Je kan niet echt op je ouders terugvallen, terwijl je die op jonge leeftijd hard nodig hebt. Dit maakt je als kind verdrietig, boos, angstig of eenzaam.

Of je en in welke mate je te maken krijgt met de gevolgen van het opgroeien in een gezin met een psychisch zieke ouder heeft te maken met een aantal factoren:

  • Jouw leeftijdsfase waarin de ziekte van je ouder voor het eerst tot uiting kwam.
  • De gedragsproblematiek van de ouder als gevolg van de psychische aandoening.
  • Ben je alleen opgegroeid of heb je nog broers en/of zussen?
  • Ben jij het oudste kind in het gezin of ben je één van de jongere kinderen?
  • Ben je opgegroeid bij één ouder of beide ouders?
  • Zijn één of beide ouders belast met een psychische ziekte?
  • Heb je wel of geen steun gekregen van de gezonde ouder?
  • Heb je als kind wel of geen steun gekregen van familieleden, school of vanuit professionele hulpverlening?
  • Hoe jij als kind verschillende gebeurtenissen en omstandigheden hebt beleefd.

En....


Jouw rol in het gezin
Door de omstandigheden in het gezin heb je mogelijk verantwoordelijkheden gekregen die niet paste bij jouw leeftijd. Het kan zijn dat je het huishouden voor een groot deel op je hebt genomen en gezorgd hebt voor je broertjes en zusjes. Of je maakte je als het ware 'onzichtbaar'. Je zorgde ervoor dat je geen moeilijkheden veroorzaakte om je ouders niet verder te belasten. Zo goed en zo kwaad als je kon heb je jezelf zien te redden. 
Ook ouders kunnen je in een bepaalde rol hebben gemanoeuvreerd. Ze hebben je bijvoorbeeld als plaatsvervangende partner beschouwd waardoor je als gelijke werd gezien in het bespreken en oplossen van volwassen problemen. Of ze hebben hun frustratie, boosheid en de schuld van alle gezinsproblemen naar je toe geworpen.

Als kind ben je in een rol geplaatst die je in normale omstandigheden niet zou hebben gekregen.

Het merendeel van de KOPP kinderen heeft op volwassen leeftijd last van bepaalde gevolgen. De grootte van de impact ervan en hoe deze gevolgen tot uiting komen is voor iedereen anders.
Wat wel met zekerheid kan worden gezegd is dat 30% van de KOPP kinderen zelf  langdurige psychische problemen ontwikkelt. Als je op dit moment GGZ gerichte psychozorg hebt, dan adviseer ik je eerst deze behandeling volledig af te ronden.

Herken je iets bij jezelf? Lees dan verder.